Félicienne Minnaar met Favela United in Mozambique

Onze collega Félicienne Minnaar was vorig jaar in Mozambique om te assisteren bij Favela United. Dit is de stichting van Oud-Heerenveen voetballer Patrick Hoep. Vorige week verscheen er in de Heerenveense Courant een artikel over de werkzaamheden van deze stichting. Félicienne kijkt met plezier terug naar haar ervaringen in Afrika.
Kun je vertellen wat je precies gedaan hebt in Mozambique?
Ik ben drie weken werkzaam geweest bij een voetbal academy in Maputo, om daar training te geven. Favela United Mozambique is een sociaal voetbalproject, waar in de townships van Maputo voetbaltrainingen en andere evenementen (o.a. toernooien) worden georganiseerd. Naast het voetbal, krijgen de spelers ook lessen in life skills, en worden de vorderingen op voetbalgebied en schoolresultaten, bijgehouden en besproken met de ouders/familie.
Hoe kwam je op het idee?
Ik werkte op dat moment in een restaurant en één van mijn gasten vertelde dat hij werkzaam was in Mozambique voor UN Habitat. Ik vertelde hem dat ik recent was afgestudeerd, een master International Development Studies, en geïnteresseerd was in sport for development projecten. Hij kende Patrick Hoep (founder Favela United) en heeft me met hem in contact gebracht. Toen ik besloot om mee te doen aan cycle for plan (fietstocht in Zambia – waarvoor we geld hebben opgehaald voor lokale projecten die kind huwelijken tegengaan), heb ik meteen geregeld dat ik na Zambia door zou reizen naar Mozambique.
Kun je iets vertellen over je eigen voetbalachtergrond?
Ik ben lid geworden van JAC (Den Haag) toen ik 5 was, waar ik tot mijn 17e tussen de jongens heb gespeeld. Daarna heb ik twee jaar in Engeland gespeeld bij Arsenal Ladies, en vervolgens heb ik 6 seizoenen voor FC Twente gespeeld. Momenteel geef ik training bij het beloften team van ADO Den Haag vrouwen en speel ik nog steeds in de zaal (ZVV Den Haag) en op het veld (SVC’08)
Je gaf trainingen aan jongens en meiden, is het gebruikelijk dat vrouwen voetballen in Mozambique?
In Mozambique is het niet heel erg gebruikelijk. De velden in de townships zijn van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat bezet. Er zijn continu mensen actief (veel jeugd, maar ook volwassenen), aan het voetballen of hardlopen (‘s avonds vooral). Maar het overgrote deel zijn jongens of mannen. Bij Favela United zijn ze eerst begonnen met jongensteams, en later zijn ze ook met de meiden aan de slag gegaan. In eerste instantie één team, met speelsters tussen de 15 – 25 jaar. Dat had een hele positieve invloed op de community. Ook bij andere samenwerkingsprojecten waar Favela United bij betrokken is (net buiten de stad, op het platteland), hebben zij steeds de lokale meisjes ook gevraagd om deel te nemen aan de activiteiten. Zij bleven voorheen meestal thuis. Daar merkten ze al snel, dat wanneer ze terugkwamen bij deze communities dat de meisjes nog steeds betrokken bleven bij de projecten.
Bij Favela United zijn er na mijn vertrek ook twee meiden als community coach actief geworden. Toen ik daar kwam, was het voor het eerst dat er een vrouwelijke coach actief was op het project. Deze meiden werken nu samen met de andere community coaches en geven o.a. trainingen aan het jongere meisjesteam, dat is gestart nadat ik daar was geweest. Ook trainen de jongens en meisjesteams soms gemengd. Patrick heeft gemerkt dat dat een heel positief effect heeft gehad. Omdat de meiden hierdoor toch een andere status kregen binnen de community. Dat ze buiten het zorgen voor het gezin/huishouden, op het voetbalveld als voetballer worden gezien, niet anders dan de jongens.
da2bc70f-6921-e5cf-f9c8-08d55c2e3547
Wat was je doelstelling met deze reis?
Ik was vooraf erg benieuwd naar de manier waarop voetbal wordt beleefd in Maputo/Mozambique. Ik vond het echt een voorrecht dat het mogelijk was om tijdelijk bij de community betrokken te zijn. En ik wilde vooral overbrengen dat voetbal gaat om samen plezier hebben. Dat iedereen welkom is op het veld en wordt geaccepteerd binnen het team, maar dat je wel als team moet samenwerken en dat iedereen daarin een rol speelt. Ik heb geprobeerd om de jongeren een klein beetje van mijn ervaring als voetballer bij te brengen. Te vertellen dat het mogelijk is in Nederland, om als vrouw professioneel te voetballen. Om te tonen dat voetbal een sport is voor iedereen.
Heb je dat doel bereikt?
Het feit dat ik als vrouwelijke coach aanwezig was werd eigenlijk direct geaccepteerd. In Mozambique noem je een trainer: coach of mister, en vanaf dag één heette ik dan ook: Mister Felicia, of gewoon mister. Voor mij was dit een compliment, omdat het betekende dat de spelers mij niet anders zagen dan de mannelijke coaches. Ik ben benieuwd of de nieuwe coaches ook Mister worden genoemd, of dat ze langzamerhand ook een vrouwelijke benaming voor een trainer introduceren in de community. Ik heb enorm veel plezier gehad met de spelers en speelsters. Veel op het veld kunnen staan, en ook echt het idee gehad dat ik een klein beetje van mijn ervaring en kennis heb kunnen overbrengen. De spelers waren enorm enthousiast en geïnteresseerd.
23b38c43-3f4a-47c2-e693-08d55c2e3553
Ik heb persoonlijk ook veel van mijn tijd in Mozambique geleerd. In een community waar eigenlijk weinig mogelijkheden zijn. Waar veel gezinnen en families echt alleen binnen de township leven en amper de mogelijkheid hebben om meer van hun land of stad te zien. Hierin speelt het voetbalveld een enorm grote betekenis. Een project als Favela United, dat zorg draagt voor materialen, het organiseren van trainingen, en het opleiden van coaches, heeft in zo’n community een enorm grote impact. Doordat er mogelijkheden worden gecreëerd, kinderen/jongeren veilig kunnen voetballen. Spelers zich betrokken voelen en worden gewaardeerd. Vanaf het eerste moment dat ik het voetbalveld betrad voelde ik mij thuis. Voetbal is zo’n enorm sterke verbindende factor. Toen Jair (een van de community coaches) mij voor het eerst begroette zei hij: “welcome to our project, our movement”, en zo voelde het ook echt. Door middel van voetbal worden mensen samengebracht, en veranderingen teweeggebracht binnen de community. Wat ik me vooral ook zal blijven herinneren is het belang en de beleving van voetbal, puur voetbal beleven en plezier maken. Dat ik er weer even aan herinnerd werd waar voetbal eigenlijk om draait, dat ik weer even opnieuw verliefd mocht worden op de sport die ik al heel mijn leven beoefen.

About the author: vinoth

Leave a Reply

Your email address will not be published.